گیاه دیفن باخیا مربوط به منطقه بومی آمریکای مرکزی و جنوبی میباشد.

دیفن باخیا گیاهی است با برگ های پهن و ساقه ضخیم گوشتی.

این گیاه خانگی به دلیل سهولت در نگهداری معروف شده است و با انواع الگوهای متفاوت در برگ هایش در دسترس است.

نام دیگر آن عصای لالی می باشد که بخاطر سمی بودن شیره گیاه است که باعث تحریک شدید اعضای حساس بدن است.

مصرف این گیاه باعث خارش و سوزش دهان و گلو می شود و علايم تا دو هفته ادامه دارد و گفتار را غیر فعال می کند.

dieffenbachia

 

نگهداری

در هنگام پیرایش و و قلمه گرفتن مراقبت های ویژه را رعایت کنید.بچه های کوچک و حیوانات باید از این گیاه دور بمانند.

محیط کشت باید دارای ظرفیت نگهداشتن آب مناسب باشد و اضافی آن را تخلیه کند.

اگر دیفن باخیا، بیش از اندازه رشد کرده و دارای ساقه های بلند، محکم و بدون برگ شده باشد، می توانید با روش تقسیم ساقه هم، این گیاه را تکثیر کنید.

تکثیر

قلمه های انتهایی ساقه را به طول ۱۰ تا ۵/۱۲ سانتیمتر، با یک چاقوی تیز، ازگیاه مادری جدا کنید. برگهای پایینی قلمه را قطع نمایید. سپس در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و در گلدانی با قطردهانه ۹ تا ۱۱ سانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه قرار دهید و آنها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. تا زمان ریشه دهی که تا ۲ ماه طول می کشد، دما را ۲۲ تا ۲۴ درجه سانتیگراد، نگاه دارید. لازم است گاهی کیسه رابردارید تا هوادهی انجام شود و از انتشار آلودگیهای قارچی جلوگیری به عمل آید. زمانی که ریشه دهی انجام شد، کیسه را برداشته و تغذیه مصنوعی را آغاز کنید. پس از رشد کافی قلمه، آن را به گلدانی با قطردهانه ۱۳ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی، منتقل نمایید.

آفات

اگر مشاهده کردید که برگهای دیفن باخیا زرد شده و زیر آنها تار عنکبوت بسته است مطمئنا کنه قرمز به آن آسیب رسانده. بنابراین هر دوهفته یکبار با سم کنه کش سم پاشی کنید.

کود موردنیاز این گیاه را میتوان هفته ای یکبار از بهار تا پاییز مصرف کرد.بهترین نور برای آن نور غیرمستقیم است هرچند در سایه کامل هم رشد می کند اما رشد آن آهسته است.